Erik

Het was van 1976 geleden dat ik mijn vriend Erik gezien had. Wij waren (over)buurjongens en beste vrienden. Maar vooral, we hadden het geluk om kind te zijn in een tijd waarin ouders hun kinderen nog op straat lieten lopen. En dat deden we dan ook. Na school, tijdens de vakantie, namen we onze fiets en gingen we op pad. Ik herinner me bijvoorbeeld nog dat we naar de ringvaart fietsten (waar nu de R4 ligt) en dat we dan de helling van de vaart ‘afdaalden’ om aan de rand van het water zitten. Of we gingen spelen in huizen in opbouw, speleologen in de kruipkelders van de nieuwe villa’s in de buurt. En er werd nogal wat gebouwd in de seventies! We kropen door de haag van zijn tuin rechtstreeks in de tuin van het Sint-Paulusseminarie. Spelen op verboden terrein! We zijn er ooit nog achterna gezeten door een boze non op een fiets. Enz.
In de boeken van Stephen King spelen kinderen vaak een belangrijke rol (vb in “It”). Die sfeer van een groepje vrienden dat allerlei avonturen beleeft herinnert me keer op keer aan mijn kindertijd en de avonturen met Erik. Bij ons was er natuurlijk niet zoveel 'horror' aanwezig...
Mijn verhuis naar Oostende maakte een einde aan onze vriendschap. En vorige donderdag wandelde hij het secretariaat van het UCT binnen om een pakje af te geven! Ik had al “gegoogeld” om hem terug te vinden en dan staat hij daar gewoon voor mijn neus.
Ondertussen hebben we getelefoneerd en hebben we afgesproken om volgende week samen te komen.

Joschka zwemt!

Joschka speelt graag in het water, eigenlijk is hij bij mooi weer amper uit het water te houden. En vandaag was het zover. Hij heeft het aangedurfd om zonder zwembandjes te zwemmen. Alweer een mijlpaal. Ik ben zo snel mogelijk de camera gaan halen om zijn eerste slagen vast te leggen.

't Is afgelopen de vakantie!

Thuisblijven tijdens de vakantie. Daar hadden we voor gekozen om onze verbouwingen te helpen betalen. Een goede keuze? Financieel wel, maar geef mij maar een reis naar een zonnig buitenland. Toch hebben we ons nog goeg geamuseerd. Joschka kon maar niet genoeg krijgen van de Gentse feesten. We hebben ons wel beperkt tot kindertoestanden overdag. En uiteindelijk viel het weer goed mee. De rest van de tijd hebben we gevuld met klusjes, vrienden op bezoek krijgen, bij vrienden en familie op bezoek gaan en vooral veel luieren.
De laatste dagen hebben we onze verbouwplannen nog eens grondig bekeken en zijn we aan de zoektocht begonnen naar vloertegels, trappen (ééntje), deuren, velux (met muggenwering en rolluik), douchecabines, enz.
Dit weekend komt zowat de hele familie van reis terug. Ik hoop dat iedereen veilig thuis komt.
En maandag begin ik terug te werken. Ik heb er al zin in...
Joschka's hoogtepunt? In het zwembad bij tante Nelly.

Suikerwafels

De vakantie is nu al anderhalve week ver. Vorige week hebben we nog af en toe kunnen genieten van zomerweer. Joschka is dan amper uit 'zijn zwembad' te houden.

Sinds het EK hebben we nu ook een grote voetbalfan in huis.
Kijk op de foto hoe hij zich spiegelt in het raam van de veranda...


Gisteren ben ik dan maar noodgedwongen beginnen klussen. Onze twee "strandcabines"
werden schilderklaar gemaakt. Nu nog eens 24 uur zonder regen en de verf mag er op...
Deze namiddag heb ik samen met mijn sous-chef Joschka suikerwafels gemaakt. 't Was onze eerste keer, maar dankzij de hulp van SOS Piet zijn ze perfect gelukt!

4 jaar gezond!

Ja, met een uitroepteken!!! De poliep was er eentje van de onschuldige soort (hyperplastische poliep)die niet (of bijna niet?) kan ontaarden tot een kwaadaardige tumor. Alles was dus in orde. De tumormerkers hebben nog nooit zo laag gestaan (0,7).

’t Is een tweeling!

Deze voormiddag echografie in het UZ. Op de echo zag ik twee mooie ronde bolletjes. Galstenen! ’t Zijn wel joekels, zei de radiologe…
Nadien de coloscopie. De ‘voorbereiding’ (darm leegmaken) was niet echt aangenaam. Ik ben in het weekend begonnen met zowel zaterdag en zondag 10 druppletjes ‘Laxoberon’. Veel deden die niet behalve mij, in de nacht van zaterdag op zondag) om drie uur met krampen wakker maken.
Maandag moest ik om 14 uur drie zakjes (grote zakjes) Endofalk oplossen in 1.5 liter koud water en dan uitdrinken. Beikes. Zo vies. Ik heb wel eventjes moeten putten uit mijn voorraad overredingskracht om mijzelf 6 grote glazen vies spul te doen drinken… Om 19 uur hetzelfde scenario, opnieuw drie zakjes! Enfin, leeg dat mijn darmen waren vannacht.
Het onderzoek zelf (in een lichte roes) was niet al te pijnlijk. Maar zat dat ik mij voelde nadien! Ik denk dat de verdoving met vertraagd effect werkte. De dr. zei dat ze aan mijn ogen zag dat ik nog goed alert was. Aan mijn ogen? Zou het niet eerder aan de pijnlijke grimassen geweest zijn?
Op het einde van het onderzoek (denk ik) zag ze toch wel een poliep zitten. Die heeft ze weggenomen. Ik hoop dat het echt een onschuldig poliepke was.
Gelukkig was Carolien er om mij nadien terug mee naar huis te loodsen. Als een echte dronkaard aan de arm van zijn vrouw die hem ondersteunt.
Volgende dinsdag de resultaten van alle onderzoeken.

Re-lax

Dinsdag moet ik naar het UZ voor de klassieke 6-maandelijkse onderzoeken (bloed, longfoto, echografie) maar ook voor de tweede coloscopie sinds mijn operatie. De laatste was in april 2005. De bedoeling is natuurlijk om te ontdekken of er zich geen poliepen gevormd hebben in mijn dikke darm. Het is niet echt een aangenaam onderzoek en de voorbereiding is al evenmin om naar uit te kijken. Sinds gisteren ben ik op dieet. Geen pitten (kiwi, aardbei, tomaat en geen bruin brood).
Vanaf morgen mag ik de hele dag alleen vloeibare voeding gebruiken. En ik moet (re)-laxeren... ;-)
Mijn dikke darm moet er natuurlijk netjes uitzien voor het onderzoek. Enfin, meer details bespaar ik u.