Oma Alice 83

Bestaat er een vastgelegd aantal keren vooraleer iets een traditie genoemd mag worden? Wat er ook van zij, vandaag gingen we voor de 4de keer eten in restaurant Oase om mijn moeders verjaardag te vieren. Ze is (op 4 november) 83 geworden!
Het etentje was weer lekker en de bediening perfect in orde. De Oase blijft een aanrader.

Het menu?

Crémant d'Alsace met koude en warme mondverwennertjes

Grietbotfilet, quinoa met rode ui, saus van citroengras
en kruimels van groene asperges

Fazantenhen "Fine Champagne", vergezeld van z'n
bosjuweeltjes en pomme dauphine

Moelleux van chocolade met gekoelde fantasie
van rode vruchten

Koffie met zoete koekjes

Wijn
Domaine de Luc Chardonnay 2009
Château Lande de Bertin 2009
en/of andere dranken tem de koffie

Joschka wordt een grote!

Ik had altijd al gedacht dat Joschka een grote man zou worden. Maar nu heb ik ‘zekerheid’! Het UZ-Gent denkt dat hij 1.92 m. zal worden. Da’s toch een fatsoenlijke lengte? Een beetje groter dan mij, maar toch weer niet zo groot dat het ongemakkelijk wordt…

Hij heeft een maand geleden meegedaan aan een wetenschappelijk onderzoek naar osteoporose bij kinderen (NINIOS-studie). En één van de leuke neveneffecten hiervan (naast 2 bioscooptickets) was dat hij een prognose ging krijgen van zijn lengte. En die hebben we nu gekregen.

Bompa Gust en Oma Monique op bezoek.

Vandaag bezoek gehad uit de Vlaamse rand!
Voorgerecht foie gras (met vers witloof en confit d’oignons) en een lekkere witte Saint Véran “En crêches"
.



Hoofdgerecht hindesteak met assortiment groenten (quenelles van zoete aardappel, gebakken witloof, verse spruitjes, boontjes in spek, gratin dauphinois, peertje met airelles).


Hier hebben we een rood wijntje bij gedronken (Chateau Larose Trintaudon – Haut Médoc -2008 – Cru Bourgeois …pour les bourgeois et “les bourgeois c’est comme des cochons »…)

Nadien traditioneel afgesloten met koffie en ijs.

De kinderen hebben de hoofddeksels uitgeprobeerd die bompa (mijn vader) had meegebracht.


Zij dienden vroeger als attributen voor de optredens van mijn bompa (mijn grootvader, Jules Meeus). Een van de liedjes die hij toen zong (en die nu nog steeds tot het vaste repertoire van mijn pa behoren)is 1914!

“'t was 1914 en ik werkte op mijn land
de mensen zeiden dat 't oorlog was en ik liet alles in brand
Ik pakte naar mijn gaffel, naar mijn riek en naar mijn zeis
En ik at nog 17 boterhammen op met appelspijs.”

Gevolgd door het onnavolgbare refrein:
“Hahahahahaha, het lachen is een vreugd,
Hahahahahaha, het lachen doe mij deugd,
Hahahahahaha, ik lach mijn eigen zot,
Hahahahahaha, en ik moet ervan kapot!”

En dan nog een paar strofen...

Eek!!! Een teek!!!

Gisteren gaan wandelen in ‘Het Leen’ en vandaag een teek aangetroffen in Fabians knieholte. Fabian wil altijd de eerste zijn en nu is hij de eerste van de familie met een tekenbeet. Een bedenkelijke eer… Ziehier de indringer, die het met de dood heeft moeten bekopen. Woehahaha (griezelig halloweenlachje).

Kangoeroerace

Gisteren genoten van een zomerse avond. Mijn sportieve huisgenoten hebben er een race van gemaakt!

Fietstochtje door de regen

‘k Voelde mij daarnet terug 9 jaar. Met de fiets in de gietende regen en door de plassen. Jieha! Na ons fietstochtje van vorige week (met het personeel van de stad Gent) heb ik de smaak te pakken. Vandaag dus met z’n allen opnieuw op de fiets en op naar oma Alice. En we hebben op mijn aandringen niet de kortste weg genomen… Op de terugweg werden we overvallen door een fikse, aanhoudende regenbui en we hebben er van genoten. Voor Joschka (en dus zeker ook voor Fabian) was het de eerste keer met de fiets in de regen. Het deed me terugdenken aan mijn kindertijd. Met mijn vriend Erik altijd met de fiets op stap door Drongen en Mariakerke, weer of geen weer. ‘Avonturen’ die ik nooit zal vergeten.

Exit crèche

Vrijdag ging Fabian voor de laatste keer naar zijn crèche: "De stadskabouter". Hoe goed hij het er ook had, hij kan niet wachten om naar school te gaan. Nog even geduld Fabian!