Zon

Joschka was dit weekend ziek. Hoge koorts (39.7), hoofdpijn, pijn in zijn beentjes en rug. Gelukkig bestaan er koortswerende middelen. Zaterdagavond hebben we hem _ en dat was geleden van zijn babytijd _ nog eens lauw badje gegeven om de koorts verder te doen zakken. Hij heeft er van genoten.
Het geplande etentje bij Marnix en Marleen hebben we wel afgezegd. Zondag ging het al een stuk beter, nog amper koorts behalve 's avonds nog eens een kleine piek van 38.2°.
Carolien moest vandaag naar het stadhuis (enfin niet naar het stadhuis maar naar de St.-Niklaasstraat) en dus mag ik met mijn zieke zoon thuis blijven. Hij ziet er al erg gezond uit en we hebben samen genoten van een ontbijtje in de zonovergoten veranda. Zalig! Ik kan nog eens bloggen en Joschka geniet van "Dora" op Nick Jr.

Interculturele communicatie...

Ik kreeg vandaag volgende tekst onder ogen. 't Is stof tot nadenken.

Opinie - Interculturele communicatie

23 februari 2007

Martin Cleaver, een Britse vertaler die in Nederland woont, stoorde zich aan een intercultureel akkefietje op de Christelijke school van zijn kinderen.

---

Interculturele communicatie vergt aanpassing
door Martin Cleaver

Interculturele communicatie is een belangrijk goed in deze dagen. Ik begrijp precies hoe belangrijk dat is; eigenlijk staat mijn werk – als vertaler van films uit het Nederlands in het Engels – al jaren in het teken van 'interculturele communicatie'. De afgelopen week stuitte ik op een heel merkwaardig geval.

Op de Christelijke basisschool van mijn kinderen wordt één keer per jaar een 'juffenverjaardag' gevierd, om alle juffen (en meesters) in het zonnetje te zetten. Dit jaar heeft een voortvarende klassenouder de cadeautjes en plannen per e-mail geregeld. Daarop kwam de volgende merkwaardige reactie van een Turkse vader.

Goede morgen beste ouders,

Met respect waardeer ik dat het een cultuur geworden is hier in het land om verjaardagen te vieren, maar wij mogen uit geloofsoverwegingen geen verjaardagen en andere religeus getinte feestdagen vieren. Ik (wij) verwacht(en) hiervoor begrip van jullie.

Ik voelde me geroepen om hierop te reageren, en ik schreef terug:

Dag X,

Net zoals jij ben ik geen Christen. Maar allebei hebben we onze kinderen op een Christelijke basisschool geplaatst. Ik ben blij met het hoge niveau van het onderwijs en ik ben blij dat mijn kinderen met verschillende rassen, culturen en godsdiensten in aanraking komen. Het is goed dat onze school zo tolerant is.

Ik hoef geen Christen te zijn om te genieten van het zingen van kerstliedjes. Ik hoef geen Moslim te zijn om te genieten van de hoogtepunten van islamitische kunst. Ik hoef geen Jood te zijn om te genieten van klezmer muziek. Ik hoef geen Boeddhist te zijn om te genieten van de vrede die straalt uit een boeddha-beeld.

De verjaardag van de juffen en meesters op school is geen Christelijk feest maar een gelegenheid om ze te bedanken voor alles wat ze voor ons doen. Het afwijzen van zo'n feest lijkt op ondankbaarheid en daarom ook op intolerantie. U vraagt om begrip maar voor mijn gevoel zonder zelf begrip te tonen.

Als wij onze kinderen willen leren om in vrede te leven met respect voor elkaar, dan moeten wij elkaars feesten en gebruiken, normen en waarden accepteren, begrijpen en delen.

Ik reageer omdat de grote problemen die wij nu in Nederland hebben, onder andere een resultaat zijn van het onvoldoende reageren in het verleden.

Hoogachtend

Martin Cleaver (ook allochtoon)

Wie schetst mijn verbazing toen ik het volgende antwoord kreeg:

Geachte heer Cleaver,

Met uw geleerdheid krijg ik bijna de neiging om een voorstel in te dienen bij de Inholland Academie om u als kandidaat docent interculturele communicatie voor te dragen, waar ik in deze hoedanigheid reeds jaren functioneer.

In ieder geval is mijn advies aan u om mijn mail met de ogen van een neutrale analist te bestuderen, alvorens erop te reageren.

Huh? Interculturele communicatie? Deze aardige man geeft les in interculturele communicatie? Hij stuurt zijn kinderen naar een Christelijke school, om ze vervolgens te verbieden om met Christelijke feesten mee te doen, en zelfs de juffenverjaardag is in de ban! En hij geeft les in interculturele communicatie?

Ik ben bijna sprakeloos. Geen wonder dat het de laatst jaren zo slecht gaat met de interculturele communicatie in Nederland.

Martin Cleaver

p/a mailto:redactie@ouders.nl?subject=Opinie_Cleaver_interculturele_communicatie

---

Martin Cleaver is Brits vertaler, en 'actievoerder voor een betere wereld in het algemeen'. Zie ook: www.cleaver.nl.

En, toch wel iets om even stil van te worden? Weet er iemand sinds wanneer verjaardagen vieren niet mag volgens een religie? Misschien als het om de verjaardag van vrouwen gaat?...

De originele tekst kan je lezen op http://www.ouders.nl/mopi2007-cleaver.htm

Zelfcensuur

Bloggen is niet makkelijk. Ik heb er hoegenaamd geen probleem mee om ongezouten mijn mening te zeggen. Ze neerpennen en aan de hele wereld (sic) laten lezen valt me wat moeilijker. Stampen tegen gevoelige schenen van bazen, collega's, buren e.d. lijkt me sterk af te raden. Ik voel er eigenlijk ook niet echt behoefte aan. Stampen tegen de gevoelige schenen van wat Pim Fortuyn zo mooi als de "politiek correcte kerk" omschreef is ook al niet zonder risico. Heeft het dan zin om te blijven bloggen als ik mij moet inhouden om te reageren op de zaken die mij het meest ergeren... Het formuleren van een mening in geschreven vorm is bovendien altijd iets scherpers dan mondelinge uitspraken. De intonatie van de stem, het knipoog, de lichaamstaal, al deze nuances zijn moeilijk weer te geven in een tekst.
Wat nu? Verder doen maar met de nodige zelfcensuur, verder doen en mij laten gaan of stoppen?

Vive l'indépendance! (bis)

Dankzij de Franse revolutie en wellicht geholpen door eeuwenlange inteelt is de Europese adel wat op de achtergrond verdwenen. Toch leeft bij sommigen, velen?, onder hen nog het gevoel dat ze 'bijzonder' zijn, dat ze een missie hebben (noblesse oblige...) .
Onze koningskinderen lijden aan dezelfde kwaal. Als ik de berichten in de pers mag geloven heeft hij(kroonprins Filip) zich gisteren weer eens laten gaan. Als een koningsprins uit een sprookje gaat hij de boze journalisten aan de deur zetten als ze hun leven niet beteren.
Ik geef toe dat ikzelf ook Yves Desmet liever aan de deur zou laten staan, maar ja, ik heb dan ook geen officiële functie. Ik krijg zelfs geen dotatie!
Hoewel ik mijzelf beschouw als een ouderwetse, traditionele, sociaal-democraat begin ik toch stilaan te denken dat we misschien beter eens ernstig overwegen om een punt te zetten achter België.
Over zowat alles hebben Vlamingen en Walen andere meningen, het koningshuis is de pedalen kwijt (wat in het geval van Laurent de verkeersveiligheid wel ten goede kan komen...).
Zouden we dan toch niet beter elk onze eigen weg gaan? Versta mij niet verkeerd. Ik ben geen Vlaams-nationalist, ik heb een afkeer van leeuwenvlaggen, zangfeesten, ijzerbedevaarten en dergelijke. Maar als we nu eens rustig alle argumenten op een rijtje zetten. Zou het dan niet beter zijn om in vriendschap uiteen te gaan?

Joschka 4 jaar

Zondag was Joschka jarig. Vrijdag heeft hij, na het nodige zeuren, zijn cadeautje al gekregen: een paar rolschaatsen. 't Zijn er van Fisher Price waarmee je relatief veilig kunt leren schaatsen. Zijn mama heeft zichzelf getrakteerd op inline (ik had eerst online begrepen) skates. Ze kunnen nu met hun tweetjes de straten onveilig maken. Ik heb nooit leren rolschaatsen en of ik dat nu op mijn 43ste moet proberen...
Joschka vond het prima. Hij wil nu ook wel echte schaatsen zoals mama!
Wordt vervolgd.

2de kleuterklas

Joschka is gisteren voor de eerste keer naar de tweede kleuterklas geweest. Vorig jaar had hij al eens de eerste klas gevolgd. Omdat hij van 14/1/2003 is moest hij echter blijven zitten...
In het begin viel dat nog goed mee maar hij begon het steeds minder prettig te vinden om naar school te gaan. Wij vermoedden dat het iets te maken had met het feit dat er regelmatig nieuwe 'kleintjes' bijkwamen. Hij had het daarmee ook al in de crèche moeilijk. Enfin, we hebben met de juffen gesproken en met de directeur gemaild en hij mocht terug bij zijn oude vriendjes. Na twee dagen is het resultaat al merkbaar. Hij is 's avonds enthousiast, zingt liedjes, speelt toneel, enz. Ik hoop dat hij zich in de klas ook al snel kan optrekken aan de andere kinderen.

Oudejaar 2006

't Moest gastronomisch zijn en het is gelukt denk ik. Voor het eerst sinds lang hebben we oudejaarsavond niet met ons tweetjes (drietjes) doorgebracht. Onze goede vrienden Philiep en Cosette zijn komen vieren. Voor zo'n beperkt gezelschap kunnen we nog eens wat lekkers te voorschijn toveren.
Eerst wat klassieke hapjes met een glaasje champagne (Tête de cuvée van Vrancken). Nadien al even klassieke scampi's gebakken in boter met look.
Als extra voorgerechtje volgden er "escalopes de foie gras de canard aux pommes" met een receptje* van Hervé Rumen van het restaurant "Au petit riche" in Parijs. Voor mij was het de eerste keer dat ik rauwe foie gras gebakken heb. Met Philiep (met zijn culinaire scholing) in de buurt voel ik mij een stuk veiliger bij het experimenteren. Het resultaat was lekker. Het sausje mocht iets meer gebonden zijn. In combinatie met een glaasje Sauternes (Domaine de l'alliance 2005 uit Delhaize).
Tussendoor een klein glaasje exotisch sorbet.
Hoofdgerecht een hazenrug. Lièvre à la crème (recept uit Tout à vous, la cuisine de a à z) een gerechtje dat ik al in mijn laatste jaar middelbaar heb uitgeprobeerd. Het blijft eenvoudig maar heerlijk lekker. Philiep had voor een Spaans wijntje gezorgd (Tinto Pesquera - Ribera del Duero 1996) dat perfect paste bij de Belgische haas.
En dan het dessert.
Ik had 2 weken geleden al een lekkere (tenminste als je fondant lust) chocoladesorbet met rozijnen* gemaakt. Ik heb dat gecombineerd in een ijstaartje met zelfgemaakt vanille-ijs. (zie foto's op Flickr) Het was heerlijk.
Dan nog een kopje koffie en voor Philiep en mij een glaasje Cognac van Remy Martin of beter van Nonkel Marcel. Cosette was BOB!
Joschka heeft het volgehouden tot iets over twaalven en heeft geslapen tot zowat 11 uur! Hij geniet ervan om bezoek te krijgen en zorgt er dan wel voor om wat in het middelpunt van de belangstelling te staan. En babbelen dat hij kan...

*Recepten na te lezen in de Larousse gastronomique.